‘Gaston, ik wil je interviewen,’ mailde Pieter Willemsen, redacteur van NCRV’s Lunch! mij een week of wat geleden. Hij had door mijn relaas over mijn kleine meisje met kanker er de blaren van op zijn scrollvinger gekregen. ‘Een interview?’ mailde ik terug, ‘waarom niet Valerie Strategier?’
Trriiing. Telefoon. ‘Mond houden en interview geven,’ gilde Pieter. ‘Dat kan niet.’ ‘Wat kan er niet?!?’ schreeuwde Pieter. ‘Je mond houden bij een interview.’ ‘En stop nou toch ‘ns een keer met dat bijdehandte gedoe van je!!! Daar houden je volgers ook al niet van.’ Ik was even stil. ’Maar Pieter…’ probeerde ik nog een keer, ‘Kun je echt niet beter iemand anders bellen?’ Ik hoorde iemand zwaar ademhalen door de telefoon. ‘Wil je nou je verhaal kwijt of niet?’ Ik zuchtte. ‘Goed. Laat je verslaggever maar bellen.’ Pieter haalde opgelucht adem. ‘Wie komt me interviewen?’, vroeg ik. ‘Even kijken… Maarten Bleumers.’
Maarten Bleumers kwam vanochtend langs. ‘Dag Gaston.’ ‘Hallo, Maarten, was het filerijden?’ Hilversum, dat ligt onder Amsterdam, vlakbij het Gooi, op een ochtend als deze vaak een uurtje kruipen in de file op de A1, zeg maar. ‘Neuh, was goed te doen.’ ‘Nou, eh… welkom.’
We namen plaats in de woonkamer. Maarten haalde een fles wijn tevoorschijn. ‘Eh… Maarten, is het niet wat vroeg?’ reageerde ik verbaasd. Maarten schudde zijn hoofd. ‘Als ik het goed heb begrepen ben je vandaag toch jarig?’ (geen bezoek, geen bloemen, we vieren het zondag in besloten kring, dank u). Uit zijn tas kwam ook een CD tevoorschijn, met dierengeluiden dat ergens diep in de vorige eeuw moet zijn geproduceerd. Er zat wat vinyl ruis doorheen. ‘Voor je kleine meisje,’ zei Maarten. ‘Werkt bij mijn kinderen.’ Ik glimlachte.
Maarten en ik begonnen te praten. Over het verhaal van Emilie, therapeutisch bloggen, over het openlijk delen van emoties, over social media, reageerders, followers. Ruim twee uur later maakte hij met een klik van zijn reporterset duidelijk dat het nu wel lang genoeg was geweest. Het was het leukste interview dat ik tot nu toe had gehad. We namen afscheid alsof we elkaar al jaren kennen.
(Het verslag dat reporter Maarten Bleumers van NCRV’s Lunch! van onze ontmoeting maakte kunt u hier terugluisteren)
280 
och! gefeliciteerd met je verjaardag en ik hoop dat het een beter jaar wordt dan de afgelopen tijd
Was het niet vergeten, wilde je alleen niet in een tweet feliciteren.
Dus vandaar omdat je het nu zo mooi verpakt in je blog.
gefeliciteerd. En hopen op veel verjaardagen in het bijzijn van je kleine meid!!
En natuurlijk van de rest van de familie!
Hoop dat het interview terug te luisteren is, aangezien ik niet in de gelegenheid ben om de radio te volgen…
Dag Gaston,
wat een dag… Gefeliciteerd, je verjaardag lijkt me een mooi moment om te benoemen als 'vandaag begint het eind van kanker' voor Emilie. Goed streven toch
?!
Barbara
Hoi Gaston, ik was het niet vergeten, maar ben helaas wel te laat. Alsnog van harte gefeliciteerd met je verjaardag en het ingaan van de allerlaatste chemokuur op deze bijzondere dag.
We duimen en hopen dat je kleine kanjer uit de box kan blijven.
Voor Emilie en voor jullie heel veel sterkte en al is het nog zo zwaar, vergeet het niet; erishoopwantikhebhet.
Naar dat interview gaan we zeker luisteren.
Hoi Gaston,
Nog gefeliciteerd. En leuk dat je mijn naam hebt genoemd
Wanneer is het verslag te horen? Ben benieuwd!
Sterkte met de kleine meid.
Groetjes,
Valerie
Emilie heeft nu ook een stem gekregen,
en dat maakt het allemaal nog indrukwekkender.
Heel integer gemaakt, mooi
Ik heb 't verslag gehoord vanmorgen op de radio…….. wat indrukwekkend allemaal! Héél véél sterkte deze laatste paar chemodagen!
Emilie horen, jou horen, je vrouw horen, jullie zijn bij mij in de huiskamer. Altijd al in mijn hoofd, je kleine meisje in mijn hart, en nu jullie stemmen in de huiskamer. Bijzonder. En Gaston, nog van harte met je verjaardag: je leven vieren, terwijl jullie 'afscheid' moeten nemen van de chemo's, de behandelingen, een nieuwe, onzekere fase tegemoet. Man. Wat een heftigheid. Een dikke, dikke kus voor je kleine, dappere, lieve, zieke meiske. Liefs van Maatje.